vrijdag 11 januari 2019

Pleidooi voor voetnoten

De overgang van Oud naar Nieuw heb ik al lezende doorstaan. Mijn bibliotheek is immers mijn universiteit.
Naar aanleiding van het recente schandaal rond Claas Relotius, 'journalist' van Der Spiegel. Zijn reportages had hij grotendeels uit zijn duim gezogen (Der Spiegel, 29 december 2018)
Thans ben ik begonnen met mijn essay over de voetnoot. Ik zal er een pleidooi houden voor het voortbestaan van de voetnoot of de onderwereld van een pagina, en duidelijk het verschil uiteen zetten met de eindnoot. Om maar te zwijgen, oh gruwel, van het verbannen van het notenapparaat naar de webstek van een uitgever. Dat is helemaal uit ten boze maar, helaas, meer en meer een triestige gewoonte aan het worden.
Het voetnotenboekje zelf zal bibliofiel en op heel beperkte oplage uitgegeven worden. Het zal voor mij het begin van een nieuwe levensfase symboliseren.

woensdag 26 december 2018

Projecten in wording

Nu het einde van het jaar met rasse schreden nadert, breng ik nog kort verslag uit van de laatste werkzaamheden.
Ik ontving de tweede drukproef van mijn beknopte biografie van het Antwerpse woelwater Leo Frenssen. Het boek zal einde februari bij DoorbraakBoeken van Karl Drabbe verschijnen. Het zal ook via mijn netwerk te koop aangeboden worden.
Thans ben ik bezig met de eerste drukproef na te lezen van mijn boek over Hubert Borremans dat als deel 10 van de Oostfrontersreeks in de loop van maart zal verschijnen. Niet dat ik alle Oostfrontvrijwilligers als idealisten wens te beschouwen maar Hubert Borremans, zo blijkt alvast uit zijn brieven, was er zeker een van. Hij streed en viel onder de noemer "voor God en Vlaanderen".
Begin januari zal ik dan een speciaal boekje samenstellen over de voetnoot waarna nog een brochure over het proces (1925) Arthur Mulier volgt. Tot slot zal ik ook een Leesfolder wijden aan het Memelland dat in maart 1939 terug naar Duitsland ging. Tot dan was dat stukje Oost-Pruisen een deel van Litouwen.
Al deze nieuwe publicaties zullen in de lente van volgend jaar beschikbaar zijn.
Juist vóór Kerstmis verscheen na een lange en pijnlijke ontstaansgeschiedenis uiteindelijk dan toch het boek Herinneringen aan het hechteniskamp van Lokeren. Het boek dat enkele tekenen van spoed en haast bevat, verscheen bij uitgeverij Polemos. Er staan enkele bijdragen van mijn hand in.

donderdag 29 november 2018

Koningin Wilhelmina wist meer...

De Nederlandse koningin Wilhelmina beweerde dat ze van niets wist, toen de Duitse keizer Wilhelm II in november 1918 in haar land asiel vroeg. Ook later ontkende ze iedere betrokkenheid. Nu blijkt uit nieuw archiefonderzoek van de verdienstelijke historica en hoogleraar geschiedenis van internationale betrekkingen, Beatrice de Graaf dat dit een bewuste leugen was. Wilhelmina was wel degelijk en van nabij actief betrokken met de komst van de Duitse keizer naar haar land. Zij zorgde ervoor dat haar kabinet alles regelde en hem een waardig onderdak verleende.
Ook al tijdens de oorlog probeerde Wilhelmina met de Duitsers in Den Haag vredesbesprekingen te organiseren. Zo zorgde zij na de wapenstilstand van 11 november 1918 ervoor dat de Kaiserin naar Nederland kon komen om haar echtgenoot te vervoegen. Wilhelmina, aldus professor De Graaf, wist wel degelijk op voorhand dat de Kaiser naar Nederland zou komen.
Haar omvangrijke biografie van de hand van Cees Fasseur is alvast op dat vlak achterhaald. Fasseur steunde zich te veel op haar herinneringen die uit 1959 dateren. Daarin ontkende Wilhelmina iedere betrokkenheid bij de komst van de Duitse keizer. Ze wist helemaal van niets, liet ze toen weten. De Tweede Wereldoorlog zorgde ervoor dat haar memoires flink gekleurd waren. Fasseur nam Wilhelmina's stelling te vlug voor waarheid aan. Nu weten we, dankzij het kritische werk van professor De Graaf, dat de rol van Wilhelmina ondergewaardeerd werd.

zaterdag 10 november 2018

Maarschalk Pétain

Het kot is weer eens te klein voor de poco's of de politiek correcten. In een rede naar aanleiding van het einde van de Eerste Wereldoorlog noemde de Franse president Emmanuel Macron maarschalk Philippe Pétain een "groot soldaat in de Eerste Wereldoorlog".
Meteen stonden de poco's op hun achterste poten en ging er een gehuil op dat horen en zien deed vergaan. Wat Pétain "un grand soldat de la guerre" noemen! Dat kon niet! Hij was de verrader bij uitstek, hij de fascistische leider van Vichy, de man die de Jodenvervolging gedoogde, ...
Zo zie je nog maar eens tot wat politiek correct gedoe leidt. Ze willen het werkelijk verloop van de geschiedenis niet meer kennen en doen, integendeel, aan geschiedvervalsing. In hun ogen is een goed woord over Pétain al voldoende om te steigeren, en hun verontwaardiging te uiten. Het grootste deel van de media nemen hierin maar al te vaak het voortouw. Het feit dat Pétain een einde maakte aan de slachtpartij van Verdun en zo het leven redde van tienduizenden Franse soldaten, mag niet eens meer vermeld worden. Want Vichy, weet je wel... En dat is nog maar een klein voorbeeldje.

zondag 28 oktober 2018

Leo en Hubert

Vandaag het lemma over Leo Frenssen, bestemd voor het Nationaal Biografisch Woordenboek deel 24, afgewerkt. Tussendoor was ik al begonnen met mijn boek over Hubert Borremans dat in de Oostfrontersreeks zal verschijnen, voor te bereiden. Vanaf morgen begin ik er definitief mee. Zo God het wil, zal het volgende lente verschijnen.

zaterdag 27 oktober 2018

Vlaamse beurs Kontich

Een kleine week geleden vond in Kontich de 23ste Vlaamse beurs plaats. Alle deelnemers vonden samen onderdak in een bunkerachtige zaal wat alvast een pluspunt was. Zeker als we dat vergelijken met de rommelachtige toestanden van vorig jaar toen de beurs over drie locaties verspreid werd. Dit jaar was alles op een plaats geconcentreerd, inbegrepen de eet- en drinkgelegenheden. Voor de bezoekers was dat ook makkelijker. Ook over de verkoop en de interesse mogen we niet klagen. De gemiddelde bezoekers zijn plus vijftigers en ouder. Mensen beneden veertig blijven evenwel ondervertegenwoordigd maar dat is vooral te wijten aan de ontlezing en de daarmee gepaard gaande digitale wereld als de grote vijand van het boek. Nu mag je de Vlaamse beurs ook niet vergelijken met een traditionele boekenbeurs waar kook- en sportboeken, alsook strips, de plak zwaaien.
Kortom onze gelukwensen aan organisator Edwin Truyens en zijn ploeg medewerkers. Volgend jaar staan we er terug.

donderdag 25 oktober 2018

René Victor

Gisteravond in het AMVC-Letterenhuis in Antwerpen de voorstelling van de lijvige biografie van de Vlaamsgezinde advocaat en humanist René Victor (1897-1984) door Jan Verstraete (geen familie!) bijgewoond. Zo'n honderdtal aanwezigen. Professor Matthias Storme schitterde door een deels geïmproviseerde rede. Terecht stelde hij dat hij van voetnoten houdt en een hekel heeft aan eindnoten, zoals ze ook in deze biografie jammerlijk aanwezig zijn. Toppunt van ellende is echter wanneer de uitgever voor het notenapparaat verwijst naar de webstek van zijn uitgeverij. Gelukkig werden in het voorliggende boek, uitgegeven door DoorbraakBoeken, de noten in het boek opgenomen.
Door de late voorstelling van het boek (20u30) moest ik me reppen om de laatste trein richting Kortrijk (22u37) te halen. Binnen afzienbare tijd zal ik het boek in 't Pallieterke bespreken.