De ondergang van de "Wilhelm Gustloff" of de grootste scheepsramp ooit

Nu 81 jaar geleden, op 30 januari 1945, zonk het Duitse kruisvaartschip de Wilhelm Gustloff, op weg naar de havenstad Kiel, met meer dan 10.000 passagiers (vooral vrouwen en kinderen) aan boord in de golven van de ijskoude Oostzee. Het 208 meter lange schip werd getroffen door drie torpedo's afkomstig van de Sovjet-duikboot S 13 en dat vanop 700 meter afstand. Het zonk in amper enkele minuten tijds. Meer dan 9300 mensen verdronken hierbij. Meteen was het de grootste scheepscatastrofe uit de wereldgeschiedenis.

De duikbootkapitein Alexander Marinesko hield geen rekening met de internationale regels: het reusachtige schip voer geen zigzagkoers maar volgde een rechte lijn; verder was het verlicht en toonde het de kenmerken van een hospitaalschip. Met dit alles hield de ijdele en drankzuchtige Sovjet-commandant geen rekening. Hij wilde enkel maar zoveel mogelijk Duitsers ('Hitleristen') naar de dieperik zenden. Zijn oversten namen zijn optreden bij thuiskomst niet in dank af. Marinesko werd gedegradeerd en vertoefde enkele jaren in een goelagkamp. In 1963 overleed de man. Het was uitgerekend Gorbatsjov die hem later in eer herstelde en hem tot Held van de Sovjet-Unie uitriep.

Doordat de Gusloff razendsnel zonk was er onvoldoende tijd om alle reddingsboten uit te zetten. Aan boord en in het water speelden zich verschrikkelijk tragedies af. Duitse escorteschepen slaagden er in om nog 934 mensen uit het ijskoude water te redden. Allen waren ze onderkoeld. 

De latere Nobelprijswinnaar voor Literatuur Günter Grass publiceerde in 2002 zijn pakkende novelle Im Krebsgang, gewijd aan de ondergang van de Wilhelm Gustloff.