Amerikaanse bommenwerper B-24 'Liberator' was een vliegende doodskist

Uit recent vrijgegeven cijfers blijkt dat 15.000 Amerikaanse vliegtuigbemanningen tijdens hun opleiding al omkwamen. En dat op een totaal verlies van 52.000 piloten en bemanningsleden of 30 % van het totaal. Dat zijn indrukwekkende cijfers. De kroon spande hierbij de viermotorige US-bommenwerper B-24 die terecht door de bemanningen als een vliegende doodskist beschouwd werd. 

Een B-24 bommenwerper

Niet alleen was het een onbetrouwbaar toestel maar de opleiding diende in een mum van tijd te geschieden en de zekerheid van het toestel was beneden alle peil. De opleiding duurde veel te kort. Er was ook voortdurend behoefte aan nieuwe piloten en crewleden, die vaak veel te jong en onervaren waren. Immers meer dan hun Britse collega's werden de Amerikaanse met bosjes door de Duitsers uit de lucht geschoten. De Duitse Flak en nachtjagers waren immers heel efficiënt, en dat in tegenstelling tot wat in de boekjes geschreven staat.

"Binnen vijf minuten beginnen we Rusland te bombarderen"

Vandaag is het 42 jaar geleden dat de Amerikaanse president Ronald Reagan op 11 augustus 1984 volgende roemruchte uitspraak deed. Deze luidde: "My fellow Americans. I'm pleased to tell you today that I've signed legislation that will outlaw Russia forever. We begin bombing in five minutes".

Hij deed dit als voorbereiding van zijn wekelijkse radiotoespraak op de National Public Radio. De microfoon stond niet aan, maar zijn 'grapje' lekte nadien snel uit. Even was er ook paniek in Moskou maar Gorbatsjov werd vlug gerustgesteld. Hoe zou Poetin gereageerd hebben?

De roofzucht van de Russen

Ook meer dan tachtig jaar na de Tweede Wereldoorlog bezit Rusland als opvolger van de voormalige Sovjet-Unie nog heel wat Duits cultureel erfgoed. De roofzucht van de Sovjet-Unie kende geen grenzen. In 1945-1947 opereerden speciale 'trofeebrigades' in Duitsland en het bezette Oost-Europa. Het aantal geroofde en geplunderde schilderijen, kostbare boeken, manuscripten, beelden, etsen, gravures, privéverzamelingen, antieke meubels, juwelen, etc. dat de Russen thans nog in hun bezit hebben, wordt ruwweg op 3,6 miljoen stukken geschat. En dat alleen al uit voormalig Duits eigendom. 

Onder Gorbatsjov en Jeltsin werden een aantal gestolen kostbaarheden teruggegeven maar thans is de speciale commissie, die daarover onderhandelde, al jarenlang niet meer samengekomen. Al in 1997 besliste het Russische parlement dat de geroofde kunstgoederen Russisch staatseigendom werden. Over bepaalde stukken zoals privécollecties kon er toen nog onderhandeld worden maar nu zit alles potdicht.

Nieuwe spannende Oxford detective

Zopas sloot ik de lectuur af van de eerste literaire thriller van Susie Dent (1964) Een definitie van schuld, die oorspronkelijk in 2024 in het Engels verscheen. Inmiddels verscheen dit jaar haar tweede thriller. Het boek speelt zich af in het eeuwenoude Oxford dat we kennen sinds de Inspector Morse-boeken verfilmd werden. In het leven is Dent woordvoerder voor de Oxford University Press. Van vorming is ze lexicograaf. 

De hoofdpersoon uit Susie Dents boek is Martha Thornhill die net terug in Engeland is na tien jaar in Berlijn gewerkt te hebben. Zij is benoemd tot hoofdredacteur van de fictieve Clarendon English Dictionary. Samen met een klein team medewerkers wordt er steeds gezocht naar nieuwe woorden om de Engelse woordenschat ermee te verrijken. Zo'n nieuw woord is bijvoorbeeld 'kinnesse' dat ontdekt werd in een 13de eeuwse manuscript en verstand, slimheid betekent. Voor Martha en haar collega's is iedere nieuwe vondst fascinerend werk.

De kern, en ook het thrillergegeven, van het boek wordt echter gevormd door de zoektocht naar de oudere zus, Charlie, van Martha die tien jaar geleden spoorloos verdween. Deze mysterieuze verdwijning wordt aangevuld door een reeks angstwekkende brieven. Algauw blijkt het verblijf van Martha in Berlijn niet zo maar een studieverblijf geweest te zijn. Het was eerder een vlucht om aan de demonen die haar teisterden, te ontsnappen. Zal nu de waarheid eindelijk aan het licht komen? En wat voor een rol speelt een levensboek in het verhaal?

Voor mij was het een heerlijk ontspannende thriller omgeven door een schitterend kader. Meer van dat.