Wolfskinderen

Vandaag ontving ik het nieuwe nummer (2012/nr.189) van het tijdschrift neues elsass-lothringen, waarvan Karl Goschescheck hoofdredacteur is. Hierin staat op p. 36-37 de Duitse vertaling van mijn recensie-artikel van het boek Wolfskind van Ingeborg Jacobs. Het verscheen oorspronkelijk in een Vlaams weekblad dat in Antwerpen verschijnt. Intussen gaat het werk aan de Vindevogel-biografie verder. De eerste vier hoofdstukken zijn inmiddels geschreven. Thans begin ik aan zijn oorlogsbelevenissen, 1914-1918.

Eerste leesfolder

Gisteren bij valavond haalden Ann en ik mijn eerste leesfolder, handelend over de Duitse Wewelsburg, af. Het moet gezegd: puik en verzorgd werk. Ann maakte er een pareltje van en in de drukkerij deden ze de rest. Mijn leesfolders zullen niet in de handel verkrijgbaar zijn. Geïnteresseerden kunnen een exemplaar aanvragen. Mits betaling van de verzendingskosten (een euro, mag ook in postzegels vereffend worden; voor aanvragen buiten België gelden andere tarieven) stuur ik er eentje naar het gevraagde adres op. Iedere leesfolder laat ik op 300 exemplaren drukken. In totaal voorzie ik een reeks van vijftien over even zoveel jaren verspreid. Ik doe het louter voor mijn plezier en geniet er met volle teugen van. Leesfolder twee zal wellicht over SS-Kriegsberichter Paul Augustin handelen.

Nationaal Biografisch Woordenboek

Vrijdag ontving ik deel 20 van het Nationaal Biografisch Woordenboek. Daarin mijn lemma's over Jan Brans, Carlos van Louwe en Armand Panis. Werk dat weeral achter de rug ligt. Voor het volgende deel plan ik onder meer een grotere bijdrage over striptekenaar Willy Vandersteen, de tekenaar van onder meer Suske en Wiske en De Geuzen. Ik zal dat wel moeten kunnen combineren met mijn biografie over Leo Vindevogel. Moeilijk gaat ook, luidt het spreekwoord.

Biografie Leo Vindevogel

Vanmiddag schreef ik de eerste paragraaf van wat mijn nieuwe biografie moet worden. Gedurende zo'n vijf jaar verzamelde ik alles van en over de katholieke volksvertegenwoordiger en de oorlogsburgemeester van Ronse, Leo Vindevogel (1888-1945). Veel hulp en steun kreeg ik hierbij van wijlen Remi de Vis, schoonzoon van Vindevogel. Volgens mijn planning zal mijn nieuwe historische biografie zo'n 600 blz. tellen. Als alles vlot verloopt, zal het boek in september 2013 verschijnen. Ik hoop het in Ronse, de stad waar zijn politieke leven plaatsvond, te kunnen voorstellen. Ik zal u de komende maanden op de hoogte van het schrijfproces houden.

"Wij vragen geen pardon"

Onder deze titel publiceerde schrijfster Annelies Verbeke een kort artikel in het laatste nummer van het steeds interessante en mooi uitgegeven tijdschrift Zuurvrij van het AMVC-Letterenhuis. De in 1976 verschenen roman Wij vragen geen pardon van Willy Vanherp (1927-1993) handelt over zijn ervaringen aan het Oostfront in 1943/1944. Annelies vond het boek op een rommelmarkt en wijdde er enkele beschouwingen aan. Al bij al een vrij aardig stuk. Meer gegevens over het boek vindt u in mijn eigen publicatie De Oostfrontroman in de Vlaamse literatuur (1994). Later schreef Willy Vanherp er een vervolg op: Wij kregen geen pardon.

Jugendbataillon Flandern

 Links en rechts ben ik op zoek naar foto's over de strijd van het Jugendbataillon Flandern in Prenzlau en omgeving in april 1945. Dat blijkt niet makkelijk te zijn. Vandaar deze oproep. Mocht mij iemand kunnen helpen? Goede kleurenscans worden in dank aanvaard. Toegezonden foto's worden na gebruik onmiddellijk teruggestuurd. Ook ander materiaal i.v.m. het Jeugdbataljon is welkom. Ik ben namelijk van plan er later een leesfolder aan te wijden.
Dank bij voorbaat en ik kijk alvast uit naar uw reactie(s).

Dat nooit meer

Vanmiddag een recensie geschreven van het indrukwekkende boek van Chris van der Heijden, Dat nooit meer: de nasleep van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Een geschiedwerk van meer dan 900 bladzijden over hoe onze Noorderburen de oorlog na 1945 verwerkten, of een boek over de oorlog na de oorlog. Tevens vormt het werk een afrekening van de auteur met een hele linkse generatie, waartoe onder meer Harry Mulisch, Henk Hofland, Renate Rubinstein, Jan Blokker, ... behoorden. Volgens auteur legden zij de verkeerde klemtoon door van de holocaust een ijkpunt te maken. Hierdoor verhinderden zij bij voorbaat iedere discussie. Slechts vanaf het midden van de jaren 1990 ziet Van der Heijden enige verbetering opdagen: de geschiedschrijving van de Tweede Wereldoorlog in handen geven van deskundige en onvooringenomen historici. Knap werk en een voorbeeld voor Vlaanderen.