Leesfolder 2

Vanmiddag bij de drukker mijn nieuwe leesfolder afgehaald; ditmaal gewijd aan de Duitse oorlogsfotograaf Paul Augustin, die in het voorjaar van 1943 aan het Oostfront sneuvelde. Begin volgend jaar zal ik de verspreiding ervan beginnen. Bij aankoop van een boek van mijn hand wordt hij gratis bijgeleverd, en dat zolang de voorraad strekt.

Die Zeit over 'Flandern'

In het nieuwe nummer van Die Zeit (nummer van 22 november 2012) worden er twee bladzijden gewijd aan die regio's die streven naar meer autonomie, zelfstandigheid of onafhankelijkheid binnen de Europese Unie. Achtereenvolgens worden Catalonië, Schotland, Vlaanderen, Lombardije en Zuid-Tirol behandeld. De ondertitel van het artikel luidt: "Reiche EU-Regionen wollen raus aus ihren Staaten", en is van de hand van Jochen Bittner.

Wat mede-auteur Matthias Krupa over Vlaanderen schrijft, kunt u hieronder lezen.

Heer van stand

Gisteren schreef ik een langere recensie over de pas verschenen biografie van meesterbiograaf Wim Hazeu over Marten Toonder, "heer van stand", en de schepper van Ton Poes en Olivier B. Bommel. Wat Willy Vandersteen voor Vlaanderen en Hergé voor België waren, was M. Toonder voor Nederland. Hij lag aan de basis van de striproman: een blokje van drie tekeningen met daaronder een tekst. In feite was Toonder in de eerste plaats een verhalenverteller. De teksten kunnen makkelijk zonder de tekeningen gelezen worden. Dankzij zijn strip werd Toonder mettertijd een vermogend man. Op persoonlijk vlak was hij eerder een stijfkoppig iemand die buiten zijn vrouw, weinig vertrouwen in mensen had. Het liefst leefde hij in zijn eigen droomwereld.
De tekst zal in het voorjaar van 2013 in het Kunsttijdschrift Vlaanderen verschijnen.

Marcel Vercoutter in de kijker

Gisteren werd in de Gentse Sint-Pietersabdij de tentoonstelling Onbekende beelden/Sterke verhalen/Belgen in oorlog geopend. Uit een paar honderdduizend foto's waarin het wedervaren van Belgische militairen, vrijwilligers, dokters en schrijvers in tijden van oorlog werd vastgelegd, werd een short list van twintig beelden met een sterk verhaal geselecteerd. Hierbij werd telkens de uitverkoren foto 'opgeblazen' en centraal opgesteld. Hierbij werd elk detail op de foto onder de loep genomen en bevraagd. Aan de hand van deze foto krijgt de kijker een venster op de wereld en zijn geschiedenis aangeboden.

Een van de voor de tentoonstelling geselecteerde foto's komt uit mijn in 2006 verschenen boek over de Oostfronter Marcel Vercoutter (zie foto). De tentoonstelling loopt nog tot 21 april 2013, maandag gesloten. Van de tentoonstelling bestaat ook een boek dat bij uitgeverij Hannibal verscheen. Prijs € 29,50

Film over veldmaarschalk Erwin Rommel

Donderdag ll. was het avondprogramma van de Duitse tv-zender ARD geheel gewijd aan Generalfeldmarschall Erwin Rommel. Eerst was er de twee uur durende film van scenarioschrijver en regisseur Niki Stein over de laatste zeven levensmaanden van de Wüstenfuchs. De figuur van Rommel werd prima vertolkt door Ulrich Tukur. De in de tijd beperkte levensperiode was uitstekend geschikt om een indringend beeld weer te geven van de met zijn eigen overhoop liggende Rommel. In de lente van 1944 geloofde hij niet meer in de eind-overwinning. Meer en meer twijfelde hij ook aan de realiteitszin van Hitler en zijn paladijnen. Of hij ook daadwerkelijk op de hoogte was van de plannen van kolonel von Stauffenberg, die de Führer fysisch wilde liquideren, blijft omstreden. Het antwoord luidt nog steeds 'jein'; een combinatie van het Duitse 'ja' en 'nein'. Rommel zelf liet terzake geen getuigenissen na. In oktober 1944 pleegde hij onder chantage zelfmoord. De film werd door een documentaire gevolgd. Alvast mocht ik een welbestede en informatieve avond voor het kleine scherm doorbrengen.

Biografie Leo Vindevogel XIV

Vandaag ben ik begonnen met het schrijven van het veertiende hoofdstuk van de Vindevogel-biografie in wording. Het is tevens het laatste hoofdstuk uit zijn oorlogsverleden. Daarin zal ik voornamelijk de aanslagen op hem en de daaruit volgende maatregelen tegen nogal wat Ronsenaars behandelen. Eind november zou ik volgens mijn planning met dat hoofdstuk moeten klaar zijn. In totaal komen er negentien hoofdstukken.

Mark Grammens, Nijlen en Oostkamp

Het afgelopen weekeinde van 20-21 oktober was nogal druk. De zaterdagmiddag woonden Ann en ik in het Provinciehuis in Antwerpen de huldiging van Mark Grammens bij. Meer dan tweehonderd mensen woonden deze viering in een te warme zaal bij. Terecht werd deze 'dwarse' en originele journalist gehuldigd. Een staande ovatie maakte dat duidelijk. Tijdens de navolgende receptie werd er heel wat nagepraat over de teloorgang van de Vlaamsbewuste journalistiek in ons land. Op dat vlak is Vlaanderen thans een woestenij geworden.

Aansluitend woonden we het vriendenmaal bij dat heel verzorgd was. Gelegenheid ook om nieuwe contacten te leggen en informatie te sprokkelen. De aloude vrienden Karl Drabbe en Gui van Gorp waren ook van de partij. Onze laatavondlijke wandeling door de Antwerpse straten naar ons hotel verliep gelukkig veilig.

De volgende ochtend om zes uur uit de veren en een half uur later reden we richting Nijlen, waar we zoals steeds present waren met een eigen stand op de Vlaamse ruilbeurs. Dankzij Lode van Dessel en zijn ploeg verliep de beurs vlot. Steeds ben ik blij dat er nog voldoende boekenliefhebbers afgezakt komen, en het niet steeds kwel en kommer is in dit digitaal tijdperk. Dat mensen zonder boeken kunnen leven, begrijp ik maar niet. Ik kon toch weer een en ander voor mijn verzameling op de kop tikken, en gelukkig verkocht ik ook wat publicaties van eigen hand zodat de balans in evenwicht bleef.

Naar het einde van de beurs toe om 16u. waren we al op weg naar Oostkamp. Daar hadden we een afspraak met de familie van kunstenaar Leo Vanderkerckhove. Deze laatste was gedurende de bezetting oorlogsburgemeester van Oostkamp. Na zijn internering in het hechteniskamp van Sint-Kruis Brugge legde hij het kampleven door middel van tekeningen vast. Ook tekende hij een aantal van zijn medegevangenen. Van deze tekeningen hoop ik binnen een paar jaar een kunstboek te kunnen samenstellen. Omstreeks 20u. waren we weer thuis.