Kees Fens en autorijden

Sinds we verhuisd zijn naar een winkelloze omgeving stellen onwetende kennissen en vrienden me de vraag waarom ik nu niet eens leer autorijden. Er zijn nu eenmaal mensen die het niet kunnen en het nooit zullen leren. Nu kan ik hen ook verwijzen naar de Nederlandse literatuurkenner en criticus Kees Fens. Nadat hij in juni 1968 andermaal zakte voor zijn rijexamem, schrijft zijn biograaf: "Hij stond wat dat betreft in een mooie traditie van rijbewijsloze schrijvers". Mooier kan het niet gezegd worden. Ik heb het geprobeerd maar het lukt me niet. Dat razende en agressieve verkeer is me gewoon te veel. Het is gewoon niet om aan te zien! Daarom lees ik in de wagen.
Uit: Wiel Kusters, Mijn versnipperd bestaan: het leven van Kees Fens, 1929-2008, p. 202-203.

Peter Scholl-Latour is niet meer

Zaterdag ll. overleed na een korte maar zware ziekte de journalist en auteur van haast twintig reportageboeken, Peter Scholl-Latour op negentigjarige leeftijd in Rhöndorf am Rhein. Als zoon van een Franse vader en een Elzasser moeder was hij vanaf 1945 overal in de wereld op reis. Van hem werd gezegd dat er geen land was dat hij niet bezocht had.
De laatste jaren had hij zich vooral gespecialiseerd in het Midden- en het Verre-Oosten. Voor hem gingen deuren open die voor anderen gesloten bleven. Hij kende dan ook perfect Arabisch en leefde met de moslims in hun dorpen en woningen. Nog voor ze een daadwerkelijk gevaar vormden, had hij al gewaarschuwd voor de terroristen van de Islamtische Staat (I.S.). Mensen als hem kunnen niet meer vervangen worden. In oktober zal zijn laatste boek verschijnen. Uiteraard gewijd aan de recente mondiale ontwikkelingen.

Cyriel Verschaeve in Tirol

Afgelopen donderdag, 14 augustus besteedde ik nog eens een dag in het ADVN in Antwerpen. Ik deed er onderzoek naar de jaren van ballingschap (1945-1949) van Cyriel Verschaeve in Solbad Hall in Tirol. Ik vond er heel wat. Ik hoop voldoende materiaal te kunnen verzamelen om later over deze periode een afzonderlijk biografisch getint boek te kunnen publiceren. Dankzij de voortreffelijke inventaris van Tom Cobbein had ik op voorhand het nodige materiaal kunnen aanvragen.
Louter toevallig had ik een korte ontmoeting met Louis Vos die er even op bezoek was. Steeds welgezind en met een goedlachse monkel op zijn gezicht.

Paul Jamin

Mijn nieuwe Altringer-brochure zal ditmaal gewijd zijn aan Paul Jamin, die onder zijn schuilnamen Jam en Alidor honderden spotprenten voor allerhande kranten en weekbladen, van rechtse signatuur, tekende. De nieuwe brochure (nr. 5 in de reeks) zal vanaf begin volgend jaar verspreid worden. Paul Jamin was een innemend man en liefhebber van Britse humor. Tijdens de repressie werd hij voor zijn tekenwerk tot de doodstraf veroordeeld. In 1951 kwam hij vrij.
De hiernaast afgebeelde karikatuur van Paul-Henri Spaak verscheen oorspronkelijk in 1938 in de Rex-krant Le Pays Réel.

Leesfolder Finn Wigforss

Gisteren stelde ik mijn vierde Leesfolder samen. Ditmaal handelend over de Noors-Zweedse oorlogstekenaar Finn Wigforss, een van de beste tekenaars van de Tweede Wereldoorlog. Maar al te graag hadden de Duitsers zijn tekeningen willen verduitsen. Diverse pogingen daartoe botsten telkens weer op het verzet van Wigforss, die als Zweed in Noorwegen woonde. Nog op 5 mei 1945 werd in Oslo een tentoonstelling over hem en zijn werk geopend...
De Leesfolder zal vanaf januari 2015 geleverd worden aan iedereen die een bestelling plaatst.

Drukproef Fotobiografie Joris van Severen

Zojuist zette ik een punt achter de correctie van de tweede drukproef van de Fotobiografie Joris van Severen, dat ik samen met Maurits Cailliau zal uitbrengen. Het stevig gebonden boek zal in totaal 678 illustraties bevatten, waarvan er heel wat sinds 1941 niet meer gepubliceerd werden. Al schrijf ik het zelf het boek zal weelderig en luxueus uitgegeven worden. Het boek wordt op zaterdagmiddag, 25 oktober as. in Wakken onder de doopvont gehouden. In de voormiddag vind er een colloquium plaats, waarop Tom Cobbein en Luc Pauwels het woord zullen voeren.  Intekenen kan nog steeds bij maurits.cailliau@skynet.be

'Zwervers' door Knut Hamsun

Zeven jaar nadat hij de Nobelprijs voor Literatuur gewonnen had, publiceerde Knut Hamsun in 1927 de roman Zwervers in twee boekdelen. Voor de eerste maal verschijnt deze roman nu in het Nederlands in een enkel boekdeel bij uitgeverij De Geus.
De roman speelt zich af in het verzonnen dorpje Polden dat op enkele tientallen kilometers ten zuiden van de meest noordelijke Noorse stad Tromso ligt. De zwerver, de vagebond zonder vaste verblijfplaats, behoort tot de meest geliefkoosde figuren van de grote Noorse schrijver, die in eigen land nog steeds veel gelezen wordt. De hoofdfiguur in Zwervers is Edevart, een jonge man die opgroeit in het kustdorp Polden. Hij is voorbestemd voor een leven als visser of keuterboer. Armoede vormt een zekerheid. Op een dag ontmoet hij August een zwerver die toevallig in Polden aanspoelt. Tot verrassing van zijn dorpsgenoten besluit Edevart August op een volgende reis te vergezellen. De laatste beloofde hem immers een gouden toekomst.
Algauw merkt Edevart dat zijn reisgenoot hem beet genomen heeft. August verdient weliswaar bakken geld maar verkwist het even vlug als het binnenkomt. Bovendien is hij een onverbeterlijke dronkaard. Edevart besluit het over een andere boeg te gooien. Hij spaart zijn geld, en een deel van zijn inkomsten investeert hij tot grote vreugde van zijn familie en dorpsgenoten in Polden, dat langzamerhand tot welvaart komt. Op de achtergrond van Edevarts avonturen zien we Noorwegen uitgroeien van een arm, behoeftig land tot een moderne welvarende staat. Hamsun beschrijft de pracht van de natuur, de eenvoud van het leven maar ook de bikkelharde realiteit van het klimaat en de onzekerheid van het bestaan. Een van de beste romans van Knut Hamsun.